Sirius Weekly 14, 30 décembre 2011

Posted on 30/12/2011 door

2


Nous voici déjà à l’aube de l’année 2012. Les Sirius Weekly ont vu le jour cette année et, vu leur succès grandissant, continueront à vous informer tout au long de l’année 2012, que je vous souhaite d’ores et déjà enrichissante, heureuse et épanouissante tant sur le plan privé que professionnel. Que tous vos objectifs se réalisent!

 

Wist je dat de Vlaamse Regulator voor de Media streng toekijkt op televisiereclame en geregeld zenders op de vingers tikt?

De merknaam van een keuken die nogal uitdrukkelijk in beeld komt tijdens een verbouwingsprogramma, de VT4 sterren die een eindejaarsspot opnemen met medewerking van Martini Brut, reclame voor speelgoed voor en na kinderprogramma’s, programma’s die al na enkele minuten onderbroken worden voor een reclameblok, …  Stuk voor stuk voorbeelden van inbreuken op het Vlaamse Mediadecreet.

In dit decreet wordt zeer nauwkeurig vastgelegd op welke manier televisiezenders reclame mogen maken.  Er staan strenge regels in over de hoeveelheid reclame die mag uitgezonden worden, over de ogenblikken waarop die uitgezonden mag worden, over product placement en zelfpromotie, over reclame gericht op kinderen, reclame voor alcoholische dranken, reclame voor geneesmiddelen, …

De overheidsdienst die toezicht houdt op de naleving door de televisiezenders van deze regels is de Vlaamse Regulator voor de Media (VRM).  Deze VRM monitort televisiezenders en behandelt klachten van burgers.  Als je een klacht hebt over uitgezonden reclame kan je dan ook steeds bij hen terecht op de onder dit artikel vermelde website.  Als de VRM je klacht behandelt en inderdaad een inbreuk vaststelt, kan zij de zender een waarschuwing of een effectieve boete opleggen.  Die boetes variëren in praktijk van 1.000 tot zo’n 25.000 euro.

Het afgelopen jaar liepen zowat alle zenders minstens één keer tegen de lamp, van de grote spelers VMMa, VRT en SBS tot kleinere zenders als Njam, Stories, enkele regionale zenders of deze week nog in de beslissing Actua TV.

De website van de VRM bevat overigens ook duidelijke en volledige informatie over wat mag en wat niet mag in de media in Vlaanderen en een erg handige FAQ-lijst met vragen als “Hoe vaak mag een televisieprogramma onderbroken worden voor reclame?”, “Wanneer mag een televisieprogramma onderbroken worden voor reclame?”, “Kan een kabelmaatschappij zomaar zenders uit zijn aanbod schrappen?” of “Mag de openbare omroep reclame uitzenden op tv?”.

Een website die een bezoekje zeker waard is dus…

 

Saviez-vous que vous pouvez obtenir la condamnation de Google si, lorsque vous effectuez une recherche sur votre nom, il vous propose des suggestions outrageantes?

Depuis 2008, Google offre à ses utilisateurs la fonctionnalité « Google Suggest ». Lorsque vous effectuez une recherche, dès la saisie des premières lettres, un menu déroulant de propositions s’offre à vous. Par exemple, si vous écrivez « cabinet d’a… » dans la case de recherche de Google, on vous proposera les mots « cabinet d’audit », « cabinet d’avocat », « cabinet d’architecte » et « cabinet d’aisance ».

La Lyonnaise de Garantie, société française basée à Lyon, a constaté que la saisie sur le moteur de recherche de « Lyonnaise de G » faisait apparaître la suggestion « lyonnaise de garantie escroc ». La société estime que l’association du terme « escroc » à son nom constitue une injure publique et une atteinte intolérable manifestement illicite à sa réputation. Elle a adressé plusieurs mises en demeure à Google, qui a pourtant refusé de modifier les résultats affichés par Google Suggest. Elle a donc cité la société américaine en justice.

En réponse à cette citation, Google argumente « que les suggestions de recherche proposées aux internautes résultaient d’un système automatisé depuis une base de données recensant les libellés de recherche les plus fréquemment utilisés par les internautes ». En d’autres mots, selon Google, les suggestions proposées aux internautes sont purement le fruit d’un système automatisé, d’un algorithme et non pas d’une pensée humaine. Or, un algorithme ne peut être diffamatoire.

Pourtant, Google dispose bel et bien de la possibilité de faire un tri préalable. La société californienne peut exclure certains libellés des recherches dans le but d’éviter les suggestions offensantes ou grossières. Ainsi, Google exclut toutes suggestions pornographiques, violentes ou incitant à la haine. Suite à la mise en demeure envoyée par la Lyonnaise de Garantie, Google avait donc incontestablement les moyens techniques pour exclure manuellement les termes « lyonnaise de garantie escroc ».

Après avoir constaté qu’une intervention manuelle est possible pour supprimer les mots « lyonnaise de garantie escroc », la Cour d’Appel précise que :
« 1) l’objet de la société Google est la communication et la mise en circulation sur le net de pensées humaines,
2) le recours au procédé algorithmique n’est que le moyen d’organiser et de présenter lesdites pensées ».

Accoler l’épithète « escroc » à la raison sociale « Lyonnaise de Garantie » est outrageant pour cette société. Or, Google était parfaitement au courant de la diffusion incriminée.

La Cour d’Appel de Paris confirme donc la décision du Tribunal de Grande Instance de Paris prononcée le 18 mai 2011, condamnant Google et son directeur de publication pour injure publique. Ils sont sommés de retirer toute suggestion « lyonnaise de garantie escroc » de Google Suggest, et ce dans un délai d’un mois sous peine d’une astreinte. Ils sont également solidairement tenus au paiement de cette astreinte et d’1 € de dommages et intérêts accordés à la Lyonnaise de Garantie.

Si le directeur de la publication n’est pas l’auteur de ces propos, il est en effet le représentant d’une entreprise de communication qui met à disposition du public un dispositif rendant possible la diffusion de telles injures. Or, informé du problème, il n’a rien fait pour l’éliminer.

Par cet arrêt, la Cour parisienne confirme la jurisprudence existante en la matière.

 

Wist je dat de Nationale Loterij binnenkort ook sportweddenschappen zal aanbieden (en hiermee met ongelijke wapens in concurrentie gaat met privébedrijven die ook weddenschappen aanbieden)?

Wat in de wandelgangen al een tijdje geweten is, wordt nu bevestigd: de nationale Loterij zal vanaf 2012 naast de bekende krasspelen en loterijen ook sportweddenschappen kunnen aanbieden, zowel via de dagbladhandel als via internet. De sportweddenschappen zouden in de loop van 2012 operationeel moeten zijn.

Dit is enigszins verbazend voor specialisten in Kansspelwetgeving omdat de wet voorziet dat er maximaal 34 vergunde wedkantoren kunnen zijn en die plaatsen zijn al ingenomen.  De Nationale Loterij wordt dus de 35e vergunninghouder.  De Nationale Loterij is weliswaar nog steeds onderworpen aan een afzonderlijke wet, die haar werking regelt, maar het spreekt voor zich dat wanneer de overheid een nieuwe kansspelwetgeving invoert om het aantal aanbieders te beperken en te reguleren, dezelfde regels voor iedereen moeten gelden.  De Nationale Loterij gaat immers in rechtstreekse concurrentie met de 34 vergunde wedkantoren en de regels van de eerlijke concurrentie gebieden dan ook dat voor haar dezelfde voorwaarden en verplichtingen gelden.  Of de Nationale Loterij ook effectief een vergunning zal (moeten) aanvragen is echter nog maar de vraag, gelet op de voorkeursbehandeling die zij juridisch gezien nog steeds geniet.

Als rechtvaardiging om sportweddenschappen te gaan aanbieden, haalt de  Nationale Loterij twee op zijn zachtst gezegd merkwaardige redenen aan.

We citeren de Nationale Loterij: “Vergunde privé-aanbieders van weddenschappen zoals Ladbrokes mogen door de nieuwe kansspelwet vanaf dit jaar ook online sportweddenschappen aanbieden. Als Nationale Loterij willen we een betrouwbaar alternatief bieden”.  Het is  enigszins merkwaardig dat de Nationale Loterij het nodig vindt om een “betrouwbaar” alternatief aan te bieden voor de 34 door de Kansspelcommissie erkende F1 en F1+ licentiehouders, aangezien de bedoeling van die licenties en van de nieuwe Kansspelwetgeving precies was om ervoor te zorgen dat alleen betrouwbare aanbieders nog kansspelen en weddenschappen zouden kunnen aanbieden.  Blijkbaar heeft de overheid (via de Nationale Loterij) geen vertrouwen in haar eigen licentiesysteem…

Anderzijds  stelt men bij de Nationale Loterij “dat we met onze weddenschappen ook mensen kunnen weghalen van de illegale goksites”.  Nochtans is de bedoeling van het hele wettelijke licentiesysteem om spelers naar de 34 erkende en gereguleerde sites  te lokken en ze zo weg te halen van illegale goksites. Opnieuw lijkt de Nationale Loterij weinig vertrouwen te hebben in haar eigen overheid…

Wij kunnen ons alvast niet van de indruk ontdoen dat de Nationale Loterij een graantje wil meepikken van de populariteit van sportweddenschappen en dat hierbij eens te meer een ongelijkheid geschapen wordt tussen de overheidsspeler Nationale Loterij enerzijds en de privébedrijven anderzijds.  Ondanks het feit dat deze privéaanbieders rechtstreeks moeten concurreren met de Nationale Loterij, gelden voor de Nationale Loterij duidelijk andere, soepelere regels.  De Nationale Loterij kan hier immers zonder slag of stoot een activiteit opzetten die geen enkel privébedrijf zou kunnen opzetten omdat de 34 beschikbare vergunningen al vergeven zijn.  Bovendien is het onduidelijk of zij zelf wel een vergunning zal krijgen en of zij al dan niet aan dezelfde (strenge) voorwaarden onderworpen zal zijn als de vergunde wedkantoren.  Op het eerste zicht lijkt dit niet het geval, om de eenvoudige reden dat de weddenschappen aangeboden zullen worden in krantenwinkels, terwijl dit voor wedkantoren verboden is…

Niet echt een kerstgeschenk voor de andere erkende wedkantoren lijkt ons.

 

Saviez-vous qu’Apple a reçu une amende de 900.000 € pour avoir trompé les consommateurs italiens ?

L’autorité italienne de la concurrence, ou « Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato », a annoncé ce 27 décembre avoir infligé une amende de 900.000 € à Apple. L’entreprise américaine aurait trompé le consommateur à propos de ses services après vente et ses conditions de garantie. Elle serait responsable de pratiques commerciales déloyales qui ont porté préjudice aux clients.

Quels reproches sont concrètement adressés à Apple ?

Les dispositions légales exigent une garantie gratuite de 2 ans. Apple a manqué à son devoir d’information à ce propos. Elle a laissé croire à ses clients que la garantie ne s’étendait que sur une année et qu’une assistance technique supplémentaire,  et payante, était nécessaire. Cet « Applecare Protection Plan », offert moyennant contrepartie, se superposait en réalité  à la garantie légale.

Ce sont les trois filiales italiennes d’Apple qui sont tenues de payer l’amende et de publier un extrait de la décision ainsi que des informations claires sur la garantie légale de 2 ans.

La réaction d’Apple ne s’est pas fait attendre :

« We believe our warranty policy in Italy complies with local requirements and respects consumer rights. We plan to appeal the decision ».

 

Rendez-vous en 2012 !