Sirius Weekly, 18 november 2011

Posted on 18/11/2011 door

0


Het is vrijdagmiddag en dus is Sirius Legal als altijd trouw op post met enkele interessante weetjes uit de wereld van reclame, consumentenbescherming, intellectuele eigendom en internet.

 

Wist u bijvoorbeeld dat…

 

… U uw frustraties over uw werkgever best niet ventileert op Facebook

Interessant vonnis vandaag in de krant, dat ongetwijfeld nog vaak geciteerd zou worden in conclusies van advocaten en vonnissen van rechtbanken. Het posten van negatieve berichten over je werkgever op Facebook staat gelijk aan het publiek beschadigen van het imago van uw werkgever en dat is in de meeste gevallen reden voor een ontslag om dringende reden.

De vraag onder juristen is lange tijd geweest of Facebook al dan niet gelijk moet samengesteld worden aan de publieke ruimte of aan uitspraken ”in het openbaar” gedaan, aangezien uw berichten in principe alleen gelezen kunnen worden door uw vrienden.
Het vonnis van vandaag brengt duidelijkheid in deze vraag: Facebook is wel degelijk publiek en uitlatingen die u er doet zijn gelijk te stellen aan publieke uitspraken.

Twee keer nadenken dus voor u iets post over die vervelende baas of over de slechte organisatie bij u op kantoor.

U denkt overigens best sowieso twee keer na over het delen van informatie over uzelf op Facebook. Een artikel dat we vorige week op onze blogpagina posten (u vindt de link hieronder) beschrijft bijvoorbeeld hoe ook verzekeringsmaatschappijen en belastingdiensten op sociale media op zoek gaan naar informatie over u. Diegenen onder u die op een geneeskundig formulier invulden dat ze niet roken, zullen in de toekomst wanneer ze ongelukkigerwijze longproblemen krijgen, hebben maar best geen foto’s op hun Facebook profiel hebben genomen op een of ander feestje met een sigaret in de hand…

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=1K3IFP36&word=facebook
https://siriuslegal.wordpress.com/2011/11/08/de-fiscus-en-de-verzekeraar-uw-beste-vrienden-op-facebook

 

… De Belgische consument blijkbaar weinig haar op zijn tanden heeft? (En we Nederlanders nodig hebben om ons daarop te wijzen)

De Belgische consument is over het algemeen zeer goed beschermd. De Wet Marktpraktijken bevat een groot aantal artikels die ervoor zorgen dat verkopers van goederen en diensten u correct moeten behandelen, dat ze niet tegen u mogen liegen, geen verkeerde informatie mogen verstrekken,u niet onder druk mogen leggen, … De wet verbiedt dat soort praktijken en voorziet ernstige sancties voor verkopers die er zich toch toe laten verleiden.

Artikel 41 van die Wet Marktpraktijken bijvoorbeeld geeft u als consument het recht om de waarde van uw aankoop te doen terugbetalen zonder het goed terug te geven als een verkoper een verkoop van u afgedwongen heeft onder druk (bijvoorbeeld als hij de indruk gaf dat u niet naar buiten mocht zonder te kopen of als hij bij thuis langskwam en niet wou vertrekken zonder dat u eerst gekocht had) of als de verkoper tegen u gelogen heeft over een aantal dingen. Dit laatste zal onder meer het geval zijn wanneer men u zegt dat u in groot gevaar bent als u een bepaald product niet koopt, dat u met de aankoop van een product een grote kans krijgt om een kansspel te winnen, dat het product in kwestie geneeskrachtige eigenschappen beschikt terwijl die niet bewezen zijn of -en dit is een klassieker in het genre- wanneer u wordt beloofd dat u een prijs gewonnen heeft maar achteraf blijkt dat die prijs alleen verkregen kan worden nadat u iets aangekocht heeft.

In al deze gevallen neemt de verkoper een groot risico, want de wakkere consument zal de goederen die hem op die manier worden aangesmeerd kunnen houden én zich de prijs laten terugbetalen.

Nochtans blijkt uit de praktijk – en om dit vast te stellen hadden dus de Nederlanders nodig- dat het bewuste artikel 41 uit de Wet Marktpraktijken sinds de invoering ervan en voor zover geverifieerd kan worden geen enkele keer aanleiding gegeven heeft tot een gerechtelijke uitspraak. Klaarblijkelijk is dus geen enkele consument ooit op basis van dit artikel naar de rechtbank getrokken.
Het onderzoek in de link onder deze tekst zoekt hiervoor een aantal redenen. De belangrijkste zijn wellicht consumenten hun rechten eenvoudigweg niet kennen en dat aankopen door consumenten vaak over niet zo erg grote bedragen gaan waardoor men wel twee keer nadenken alvorens men naar een rechtbank stapt en dure proceskosten aangaat. Wij houden het er toch vooral op dat consumenten hun rechten eenvoudigweg niet kennen.

Dure gerechtelijke procedures zijn overigens vaak niet nodig. Het volstaat in vele gevallen een boze brief te sturen of te laten sturen door een advocaat en te dreigen met negatieve publiciteit voor het bedrijf in kwestie, bijvoorbeeld via Test Aankoop.

De volgende keer dat u een folder in de bus krijgt waarin staat dat u een prijs gewonnen heeft, maar waarbij achteraf blijkt dat u die prijs enkel krijgt als kans om een kort weet u wat u te doen staat…

http://ictrecht.nl/contracten-en-algemene-voorwaarden/oneerlijke-belgische-handelspraktijken-de-sanctie-is-een-dode-letter/#comment-10283

… Een avondje pokeren op het internet van u een crimineel kan maken

U kon er deze vrijdag niet aan voorbij. De Kansspelcommissie verkondigt met grote trom op radio en tv visie dat ze zeer binnenkort de toegang tot heel veel online casino’s en online pokerwebsites zal blokkeren.

U heeft misschien al gelezen op onze blogpagina of elders dat België sinds een klein jaar nu een zeer strenge kansspelwetgeving heeft. Op basis van die wetgeving is het verboden om kansspelen (en bij uitbreiding pokertoernooien, want poker is een kansspel) uit te baten zowel op internet als in het echte leven wanneer men niet over een licentie van de Belgische overheid beschikt. Die licentie is voorbehouden tot een zeer selecte clubje van casino’s en online aanbieders. Voor wat online kansspelen betreft bijvoorbeeld, is er op dit ogenblik welgeteld één gelicensieerde website in België (Partouche.be). Een handvol andere aanvragen ligt op tafel, maar meer dan 10 à 15 legale websites met casinospelen of pokerspelen zullen er in België niet zijn.

Dat is vervelend voor de websites die geen licentie hebben, want de Kansspelcommissie zal trachten de toegang tot hun websites te blokkeren.

Maar dat is vooral erg vervelend voor de onschuldige burger die graag een avondje poker speelt op het internet, want de wet voorziet niet enkel dat het aanbieden van pokerspelen op internet verboden is, ook deelnemen aan die spelen is ten strengste verboden en wordt bestraft met gevangenisstraffen tot drie jaar (!) en met boetes tot € 100.000.

Met andere woorden, een avondje pokeren op internet kan nu in theorie van u een crimineel maken.

Een gewaarschuwd man…

(Opletten overigens ook met pokertoernooien van studentenverenigingen, sportverenigingen, enz… Ook die zijn slechts onder zeer strenge voorwaarden toegelaten en de federale politie valt geregeld hardhandig binnen op plaatsen waar poker gespeeld wordt).

https://siriuslegal.wordpress.com/2011/10/26/illegal-poker-and-gambling-websites-will-be-shut-down-by-belgium%E2%80%99s-gambling-commission/
http://www.ecommercetoday.be/content.php?lng=nl&rubric=Home&id=10591

 

… U als bedrijf maar beter oplet voor u de verantwoordelijke voor je sociale marketing ontslaat

U heeft als modern bedrijf natuurlijk sociaal mediabureau niet gemist. In een kleinere structuur houdt u zich waarschijnlijk zelf bezig met het twitteren van allerlei weetjes en van het opbouwen en onderhouden van uw bedrijfsreputatie op Facebook en andere sociale media.
Als u een groter bedrijf bent, heeft u waarschijnlijk een social mediamanager in dienst, die in opdracht van het bedrijf een Twitter profiel aanmaakte en die uw bedrijf vertegenwoordigt op het internet.

Maar wat nu als die persoon ontslag neemt of ontslagen wordt? En wat als hij in het kader van dat ontslag weigert om zijn Twitter account over te dragen?

Onwaarschijnlijk? Wel, ook de meest onwaarschijnlijke vragen doen zich effectief voor het dagelijkse leven. Een Amerikaans bedrijf, Phonedog, nam een zekere Noah Kravitz in dienst om product reviews te doen, om video blogs te maken en om het bedrijf te vertegenwoordigen op Twitter. Voor dat laatste gebruikte hij de Twitter account @Phonedog_noah. De heer Kravitz verzamelde maar liefst 17.000 volgers voor zijn werkgever.

De problemen begonnen bij het ontslag van de heer Kravitz. Hij weigerde immers de Twitter account met de zo moeizaam opgebouwde volgerslijst over te dragen aan zijn werkgever en wijzigde de naam van de account naar @noahkravitz om zelf lustig verder te twitteren.
De werkgever probeerde via de rechtbank de overdracht te bekomen, samen een schadevergoeding, op basis van het argument dat de 17.000 volgers een klantenlijst vormen, dat het paswoord vertrouwelijk informatie is van het bedrijf en dat Kravitz deze ontvreemd had. Interessant om te zien dat de rechtbank deze argumenten niet volgt en dat de heer Kravitz rustig verder kan twitteren.

Benieuwd om te zien wat een gelijkaardige zaak in België zou opleveren?

http://arstechnica.com/tech-policy/news/2011/11/who-gets-custody-of-twitter-when-an-employeequits.ars?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+arstechnica/index+(Ars+Technica+-+Featured+Content)&utm_content=Google+Reader