Read back over aansprakelijkheid van hosting providers

Posted on 08/10/2010 door

1


Ik schreef enige tijd geleden voor de company newsletter van ons kantoor al dat achter elke website  een verborgen kluwen van tussenpersonen schuilt. Web hosters, web builders, content providers, content editors, allemaal hebben ze hun eigen taak, met de daaraan verbonden risico’s en verantwoordelijkheden met betrekking tot de inhoud van de doorgegeven informatie.

Een wet van 11 maart 2003 heeft destijds geprobeerd hierin meer duidelijkheid te brengen, De wet deelt de tussenpersonen op in drie groepen: de eenvoudige doorgever van gegevens (mere conduct), hij die tijdelijk gegevens opslaat (caching) en de eigenlijke hosting provider. Wie data enkel opslaat of doorgeeft is zelden of nooit aansprakelijk voor de inhoud van deze informatie. De hosting provider, die webruimte ter beschikking stelt voor de doorgave van informatie, is evenmin verantwoordelijk voor de inhoud van de informatie die hij doorgeeft maar enkel voor zover hij geen kennis heeft van enige illegale inhoud. Hij wordt niet verondersteld zelf actief te controleren op illegale inhoud, maar als hij erop stuit dient hij wel zo snel mogelijk te ageren. Een stap verder staan de content provider, die effectief inhoudelijke informatie levert, en de content editor, die als uitgever of moderator toezicht houdt op de door derden aangeleverde, vaak user generated, informatie.

De grens tussen hosting providers en content editors is vaak dun en enkel de eersten worden door de wet gedeeltelijk beschermd. In de praktijk ziet men vaak elektronische dienstverleners die in se hosting provider zijn, maar die om allerlei redenen toch kennis nemen van de online geplaatste content, bijvoorbeeld omdat zij reclameruimte verkopen op de website of downloads van door derden geplaatste bestanden mogelijk maken.

Een vonnis van 31 juli 2008 van de Rechtbank van Koophandel in Brussel in Brussel in een geschil tussen L’Oréal en eBay brengt voor het eerst wat duidelijkheid in de scheidslijn tussen hosting providers en content editors. Tot nog toe was men voor het aftasten van de grenzen tussen beiden aangewezen op, vaak tegenstrijdige, Franse rechtspraak. Het Parijse Hof van Beroep oordeelde herhaaldelijk dat een web hoster die ook andere diensten aanbiedt zijn beschermende kwalificatie als web hoster kan verliezen. Dat was onder meer het geval voor Tiscali in een arrest van 7 juni 2006 omdat Tiscali, naast het hosten, ook software voor webdesign ter beschikking stelde aan haar gebruikers en reclamebanners had op de door haar gehoste websites. Dit standpunt werd bevestigd in de zaak Hôtels Méridien. De Rechtbank van Eerste Aanleg van Parijs hanteert daarentegen een ruimere interpretatie van het begrip hosting provider. Om niet langer als hosting provider beschouwd te worden is volgens de rechtbank meer nodig dan bijkomende ingrepen zoals de verkoop van reclameruimte of het mogelijk maken van downloads van door derden op een forum geplaatste bestanden. De grens wordt volgens dezelfde rechtbank wel overschreden als men RSS-feeds per thema ordent in verschillende rubrieken. In dat geval is er wél sprake van content editing, zelfs als de rubrieken vooraf bepaald zijn en de internaut zelf de links onderbrengt in één van die rubrieken.

Bij ons in België oordeelt het Hof van Cassatie dat men enkel beschermd is als web hoster als “de handeling zich strikt beperkt tot technische, automatische en passieve ingrepen”. Met andere woorden, zodra er sprake is van een inhoudelijke tussenkomst van de web hoster, verliest hij zijn beschermend statuut.

Het eBay vonnis bevestigt dit met de woorden “het is voldoende vast te stellen dat bij het plaatsen van verkoopsaanbiedingen op de website van eBay door kandidaat-verkopers, eBay zich beperkt tot het aanbieden van een hostingservice, waardoor zij geniet van de uitsluiting van aansprakelijkheid”. Het vonnis voegt toe dat “eBay helemaal geen algemene toezichtsplicht heeft op de informatie die zij host” en dat een andere oplossing onmogelijk is “zonder [de essentie van] het begrip hosting van aankondigingen waarvan de inhoud door derden wordt aangevoerd volledig uit te hollen”.

Met dit vonnis lijkt de Belgische rechtspraak eindelijk een aanzet te geven voor het uitklaren van de grijze zone tussen web hosting en content editing of providing, maar een definitief antwoord is nog ver af, zeker nu L’Oréal aankondigde tegen deze beslissing in beroep te zullen gaan.